خانه / ایران / اصفهان / میدان امام اصفهان

میدان امام اصفهان

در ضلع جنوبي «ميدان نقش جهان» باغي وسيع در خيابان سپه به نام «کاخ چهلستون اصفهان» وجود دارد که پس از سال­ها، هنوز پذيراي علاقمندان به اين اثر تاريخي نصف جهان است. به گفته برخي مورخان، «شاه عباس اول» جشن نوروز بيست و سومين سال سلطنت خود را در اين کاخ برگزار نموده است. اين کاخ محل پذيرايي رسمي «شاه عباس دوم» از ميهمانان خود بود. شاه عباس دوم که از سال ۱۰۵۲ تا ۱۰۷۷ هجري قمري در اصفهان سلطنت مي­نموده، شهر اصفهان را از جنوب و غرب گسترش داد. وي همانند شاه عباس اول، علاقه فراواني به ساختن بناهاي مختلف مذهبي، کاخ­ها، پل­ها و مدارس داشت. به نوشته کتاب «روضه الصفا»، شاه عباس دوم «عمارت چهلستون»، «پل خواجو»، «باغ طاووس خانه»، «باغ شبکه»، «باغ قوشخانه» و «باغ سعادت آباد» را ساخت و «چهارباغ بالا» و «باغ هزارجريب» را مرمت نمود. همچنين «تالار کاخ عالي قاپو» و کاشيکاري «صحن امام رضا (ع)» در مشهد نيز از کارهاي او به شمار مي آيد.

باغ چهلستون در شرق خيابان چهارباغ عباسي و جنوب خيابان سپاه و غرب ميدان نقش جهان واقع شده است. باغ چهل ستون در گذشته، ۶۷۰۰۰ متر مربع وسعت داشت. در جنوب شرقي باغ، عمارت استانداري از عهد قاجار باقي مانده و برج هشت ضلعي سه طبقه بلندي نيز از دوره صفوي ديده مي شود.
باغ چهلستون سه در ورودي داشته که در قديمي آن، رو به شرق قرار گرفته است. در هنگام ورود به باغ از سردر اصلي آن، پس از طي مسافتي نه چندان زياد، به استخر بزرگ جلوي عمارت و آنگاه به خود بنا خواهيم رسيد. محور اصلي باغ، جهت حرکت را به کمک درختاني در دو سو به سمت کاخ اصلي نشان مي دهد. باغ چهلستون داراي شيب بسيار كمي بوده كه به جاري شدن آب در جوي ها كمك نموده و به گونه‌اي بنا گرديده كه امكان دسترسي به آن از ساير باغ‌ها فراهم بوده است. آب باغ در گذشته از شاخه اي از مادي «فدن» تامين مي شده که پس از طي مسافتي از انتهاي باغ وارد ميدان نقش جهان مي‌شد. در حال حاضر، آب باغ از چاهي عميق تامين مي شود. پوشش گياهي باغ چهلستون در حال حاضر عبارت است از درختان کاج ايراني، نارون، افراي سياه، چنار و عرعر. در باغچه هاي اطراف کاخ، گل­هايي فصلي كاشته شده كه در جنوب باغ در گلخانه پرورش داده مي شود. مساحت کاخ ۲۱۲۰ متر مربع مي باشد. محل بناي عمارت يک متر از سطح باغ بلندتر است. قطعات کاشيکاري «مسجد آغاسي»، «مسجد خواجه علم» و «مسجد درب جوباره» روي ديوار جنوبي باغ نگهداري مي شوند. از سردر کاشيکاري بناي تاريخي «درب کوشک» مورخ سال ۹۰۲ از عهد «رستم آق قويونلو» نيز در ضلع غربي باغ محافظت مي شود. سردر کاشي کاري «مسجد قطبيه» که در زمان شاه طهماسب اول ساخته شده براي حفاظت به بناي چهل ستون واقع بر روي ديوار جنوبي باغ انتقال يافته است. آثاري به جا مانده از «قصر آئينه خانه» که در واقع دو قطعه به شکل سر چهار شير هستند در دو باغچه ورودي باغ نگهداري مي شوند.

شاردن، تاجر و جهانگرد فرانسوي که در زمان شاه عباس دوم به اصفهان سفر کرد، ضمن توصيف کاخ چهلستون، از راهروهاي اختصاصي اين کاخ ياد مي کند که تنها شاه مي توانست از آن­ها عبور کند. به گفته وي، تخت شاه روي سکويي به طول ۱۲ و عرض ۸ پا قرار داشت و چهار بخاري در سمت راست و چپ تالار واقع شده بود. براي جلوگيري از تابش نور خورشيد، پرده هاي گلدوزي شده با آستري زرد در سراسر تالار آويخته شده بود. تخت شاه مانند بستري کوچک بود که چهار بالش مرواريد دوزي شده و مزين به جواهرات روي آن قرار داده بودند. تير افقي بلندي که با سنگهاي قيمتي تزئين شده بود، به جاي پشتي به کار مي رفت. ۹ يا ۱۰ خواجه کم سن و سال در اطراف شاه، نيم دايره اي ترتيب داده و چهار پنج خواجه بزرگتر نيز پشت سر شاه قرار مي گرفتند که سلاح هاي گران قيمت در دست داشتند. رجال و درباريان نيز به تناسب مقام خود در پيشگاه شاه مي ايستادند. در آن زمان، بزرگترين مکان براي مجالس، کاخ چهلستون بود و ميهمانان از سمت خياباني با درختان بلند وارد باغ مي شدند.
«انگلبرت کمپفر» جهانگرد آلماني که در زمان شاه سليمان صفوي سفري به ايران داشت، اظهار مي کند که پس از گذشتن از انبارها و اتاقهايي که محل نگهداري ترازوها، مشروبات و اغذيه بوده، به باغ و کاخي رسيده که از آن­ها به عنوان باغ و کاخ چهلستون ياد مي کند.
«اوژن فلاندن» نقاش فرانسوي که همراه با «پاسکال کوست» معمار و باستان شناس فرانسوي در دوره محمد شاه قاجار به ايران سفر کرده، در بخشي از نوشته هاي خود در مورد اين عمارت مي گويد: «خيلي خوشحالم که اين عمارت را با وجود جنگها و اغتشاشات، بدون عيب و خرابي يافتم.» از اين جمله وي مشخص مي گردد که تا دويست سال پس از ساخت اين بنا، ساختمان چهلستون سالم بوده است.
«پاسکال کوست» نيز از سنگ يشمي تخت پادشاه بر پشت شيرها و سنگهاي قيمتي که به دست افغانها غارت شده بود سخن مي گويد. وي از محل در اصلي باغ در سمت شرق نيز ذکري به ميان آورده است. براساس گفته‌ي او، در جنوب شرقي باغ، عمارتي ديگر به نام «نارنجستان» قرار داشت که در ورودي آن، نقاشي­هايي از «فتحعلي شاه» و شاهزادگان ديگر قاجار کشيده شده بود. در مرکز ديوار جنوبي باغ نيز «حرمسراي پادشاهي» قرار گرفته بود که با دري مخفي به عمارت نارنجستان مرتبط مي شد. در زمان وي، تنها کارگراني در اين باغ مشغول کار بودند که به فرمان «ظل السلطان» حاکم اصفهان، به چادر دوزي اشتغال داشتند.
«سايکس» در جلد دوم تاريخ ايران، از عمارت چهلستون در باغ­هاي پشت عالي قاپو سخن رانده و به اتاق­هاي کوچک دو طرف ساختمان براي کار وزرا و نيز محل تخت سلطنتي در عقب ايوان اشاره مي نمايد. «ميرزا عليخان نائيني»، روزنامه نگار عهد ناصرالدين شاه در سال ۱۳۰۰ هجري قمري، چهل ستون را کاخي بي مانند توصيف نموده و آيينه کاري­ها، طلا، لاجورد و تصويرهاي آن را ستوده است.
و اما در مورد نام زيبا و خاص اين کاخ روايات مختلفي هست. از آنجايي که از زمان گذشته در ايران مرسوم بود که تعدّد را با عدد ۴۰ مشخص مي‌نمودند، محتمل ترين وجه تسميه چهلستون ستونهاي زياد اين کاخ مي‌باشد که نزديک به ۲۰ عدد هستند. البته انعکاس تصوير اين ۲۰ ستون در آب استخر روبروي کاخ نيز از طرفي ديگر، مفهوم چهلستون را در بردارد.

تا سال ۱۳۲۷ هجري شمسي، هنوز تاريخ ساخته شدن بناي چهلستون مشخص نبود. در اين سال در تالار اين کاخ، دو کتيبه از زير گچ خارج شد که در کتيبه کوتاهتر به ساخته شدن کاخ در پنجمين سال به تخت نشستن «شاه عباس دوم» در سال ۱۰۵۷ هجري و در کتيبه طولاني تر به تعميرات دوره «شاه سلطان حسين» اشاره شده است. با توجه به بررسي­هاي به عمل آمده، مي توان گفت که بناي باغ چهلستون از دوره «شاه عباس اول صفوي» آغاز گرديد که در وسط باغ، ساختماني با اتاقهايي کوچک در اطراف آن ساخته شد. تالار ۱۸ ستون، تالار آيينه، دو اتاق بزرگ شمالي و جنوبي، ايوانهاي دوطرف، حوض مقابل تالار، آئينه کاري­ها و نقاشي­هاي تالار اصلي به جز «تابلوي جنگ چالدران و کرنال» که بعدا روي ديوارها نصب گرديده، از ساخته هاي دوره شاه عباس دوم مي باشد. «محمد طاهر وحيد قزويني» در کتاب «عباس نامه» خود نيز تاريخ اتمام عمارت چهلستون را ۱۰۵۷ هجري قمري دانسته است. «صائب تبريزي» ملک الشعراي شاه عباس دوم، در شعري ۶۷ بيتي در مورد اين عمارت و ستايش شاه، ماده تاريخ بنا را درهمين سال ذکر نموده است. از کتاب «قصص الخاقاني» نيز چنين بر مي آيد که قبل از ساخته شدن بناي چهلستون، باغي در اين ناحيه به نام «باغ جهان نما» وجود داشته و در شمال چهار باغ نيز قصري به همين نام ساخته شده بود ولي پس از احداث عمارت چهل ستون، باغ اطراف نيز باغ چهلستون ناميده شده است. بنا به نوشته اين کتاب در سال ۱۰۵۶، عمارت ديوانخانه چهلستون در باغ جهان نما به پايان رسيد و در روز افتتاح اين بنا، «قوش بيکي ايلچي عبدالعزيزخان» والي بخارا حضور شاه رسيد و عريضه خود را به شاه داد، سفراي روسيه هداياي خود را تقديم نمودند و «جان نثار خان» سفير هندوستان براي گرفتن مرخصي جهت سفر به هندوستان خدمت شاه رسيد. عجيب آن است که با اين که در حال حاضر مشخص گرديده بخشهايي از کاخ چهلستون متعلق به دوره پادشاهي شاه عباس اول است، در هيچ کجاي سفرنامه «پيترو دلاواله» جهانگرد ايتاليايي که در زمان شاه عباس مدتها در اصفهان به سر مي برد، اشاره اي به کاخ چهلستون نشده است. به نظر «آندره گدار» باستان شناس فرانسوي، اين کاخ در دوره دوم ساخت و ساز شاه عباس بنا گرديده و لوحه هاي کوچکي که به شکل گيلويي در زير صحنه هاي نقاشي ها جاسازي شده، مربوط به زمان شاه عباس اول است. «تاورنيه» نيز در سال ۱۰۷۵ براي ششمين بار وارد اصفهان شده و از ملاقات شاه عباس دوم با سفير ازبک­ها در کاخ چهلستون ياد مي کند. به گفته «ميرسيد علي جناب»، اصل عمارت شکل صليب داشته و حوض عمارت در زمان ورود شاه اسماعيل به اصفهان وجود داشته است. طبق نظر نويسنده کتاب «تاريخ عالم آراي عباسي»، با توجه به اين که پلکان­هاي سنگي قرينه که به سوي بالاخانه ها مي روند به سمت مشرق باز مي شوند، ممکن است طول عمر اين بخش از بنا به قرن­ها قبل از صفويه و حتي دوره «ملکشاه سلجوقي» برسد.
مي گويند در دوازدهمين سال سلطنت شاه سلطان حسين در شب بيست و يکم ماه رمضان سال ۱۱۱۸ هجري قمري، عمارت چهلستون به سبب افتادن مشعل بر روي يکي از پرده هاي کاخ، دستخوش آتش سوزي شد و شاه سلطان حسين اجازه خاموش کردن آتش را نداد و گفت: «اين بلاييست که بايد رفع شود!» در تعميرات طبقه دوم در سال­هاي اخير، تيرهاي سوخته و نيم سوخته اي از حريق زمان شاه سلطان حسين ديده شده است. در اواخر دوره قاجار، عمارات عالي قاپو و چهلستون به زباله داني تبديل شده بود. با توجه به اين که نقاشي­هاي ديواري کاخ چهل ستون نيز مانند عالي قاپو کمرنگ کشيده شده، متاسفانه در تعميرات نقاشيهاي زير تابلوها در تالار اصلي که در دوران پس از صفوي انجام گرفته، مرمتي ناشيانه و با استفاده از رنگ روغني صورت گرفته و باعث شده نقاشيها از ديوار جدا شوند. در واقع، از ابتداي قرن چهاردهم هجري قمري، بسياري از آثار دوره صفويه در اصفهان به عمد تخريب شده و کاخ چهل ستون نيز از اين امر مستثني نماند و تزئينات اين بنا و درهاي خاتم و نقاشيهاي آن کم کم رو به زوال رفت. در مورد آيينه چهل ستون که در بالاي ديوار مشرف به حوض قرار داشته همين بس که به نوشته «شيخ جابري انصاري»، هر تعداد افرادي که در فاصله ۱۸۰ متري کاخ قرار داشتند در اين آيينه نشان داده مي شدند. به گفته انصاري در ابتداي قرن چهاردهم، دربهاي خاتم، آيينه ها و نقاشيها به «مسعوديه تهران» برده شد. به گفته وي در اين کاخ، فرشي دوروباف موجود بود که از روي سهل انگاري، از سال ۱۲۹۸ تا ۱۳۰۵ هجري قمري تکه تکه شد. در دوره سلطنت «رضا شاه پهلوي»، اين کاخ به کمک موسسه باستان شناسي ايتاليا ترميم شد و به کمک عکسهاي قديمي موجود، در و پنجره هايي به شيوه قديمي در اين عمارت نصب گرديد و نقش و نگارهايي که در زمان قاجار زير گچ پنهان شده بود، احيا شد و اين کاخ به موزه اي تبديل گشت که در آن، قرآنهاي بسيار نفيس به خط کوفي من جمله قرآن با مهر منسوب به «حضرت امام حسن مجتبي (ع)»، خرقه «شيخ صفي الدين اردبيلي»، پنجره گچبري «درب امام» مربوط به سال ۸۵۷ هجري قمري، ظروف سفالي از سده هاي اوليه تا قرن يازدهم، فرشهاي نفيس و ظروف چيني سفارش شاه عباس اول به معرض نمايش عموم درآمد. موزه چهلستون در هشتم مهر سال ۱۳۲۷ افتتاح گرديد. همچنين، باغ نيز دستخوش تغييراتي شد. خيابان سپه در شمال باغ ساخته شد، ورودي باغ از ضلع شرقي به ضلع شمالي تغيير نمود و باغ با نرده هايي چوبي از خيابان مجزا گرديد. ديوارهاي قبلي باغ نيز از ميان رفت.

عمارت چهلستون مانند کليه بناهاي قديمي ايران، به شکل بنايي چهارضلعي در وسط باغ ساخته شده که با دو خط موازي به سه مستطيل تقسيم مي گردد و مستطيل مياني آن نيز سه قسمت است که در دو بخش طرفي، اتاقهاي بزرگ و کوچک ساخته شده و در مستطيل آخر سقفي ايجاد مي گردد و طنابي ناميده مي‌شود. در سه طرف بنا، سه ايوان ساخته‌اند که با مستطيل وسط، حالت چليپايي ايجاد مي گردد. درب اصلي عمارت، همانند عالي قاپو رو به شرق قرار گرفته است. در وسط عمارت، تالار اصلي قرار دارد و دو اتاق در کنار و در مقابل بناي اصلي، ايواني بزرگتر از تالار قرار گرفته است. پلکاني نيز در دو سوي شمالي و جنوبي آن دو اتاق بزرگ ساخته شده است. بالاخانه محل خلوت و خواب بوده است.
روبروي کاخ چهلستون، استخري به طول ۱۱۰ و عرض ۱۶ متر منظره زيبايي پديد آورده است. در چهار گوشه استخر چهار پايه ستون به شکل مجسمه شير و دختر قرار گرفته اند که در گذشته به عمارت سرپوشيده تعلق داشته و پس از تخريب آن کاخ در دوره قاجار، در اطراف استخر نصب گرديده‌اند.
حوض وسط ايوان، از مرمر ساخته شده که در چهار گوشه آن چهار ستون ايوان قرار گرفته و بر قاعده هر ستون، سر دو شير با دهاني مشترک روي چهار سنگ بزرگ قرار دارد که آب از دهان شيرها به داخل حوض مي ريخت و سپس به جوي کم عمقي از سنگ مرمر به آخر ايوان مي رسيد.بعد از آن از آبشاري سرازير مي شد و سپس با گردشي در اطراف بنا به داخل درياچه وسط باغ مي ريخت. فواره هاي زيادي در اين مسير موجود بوده است. در زمان «ظل السلطان»، حوض مرمر و جويهاي سنگي آن را پر و مجاري را مسدود کردند. مورخان و صاحب نظران، تاريخ حجاري شيرها را به زمان هخامنشيان، ساسانيان، اشکانيان، ديالمه و صفويه نسبت داده اند.
در دو ايوان که در کنار تالار اصلي قرار گرفته، تصاويري از اروپاييان و سفيران عهد شاه عباس دوم نقاشي شده است. اين نقاشيها حاصل کار دو نقاش هلندي به نام «آنژل» و «لوکار» است که از طرف شرکتي هلندي در اختيار شاه عباس دوم که علاقه خاصي به «نگارگري» داشت قرار گرفته بودند. هنوز شناسايي افرادي که در اين نقاشيها به تصوير کشيده شده‌اند ميسر نشده است.
ايوان بزرگ، ۳۸ متر طول، ۱۷ متر عرض و ۱۴ متر ارتفاع دارد. ۱۸ ستون از چوب کاج و چنار روي آن قرار گرفته و شکل ايوان، کثيرالاضلاع است. در ايوان دوم که کمي بلندتر است، دو ستون چوبي با بلندي ۱۲ متر قرار دارد که با ستونهاي ايوان بزرگ به ۲۰ ستون مي رسد. بالاي اين ايوان، کتيبه «شاه عباس دوم» قرار دارد که بر اساس آن، بنا در سال ۱۰۵۷ هجري قمري ساخته شده است. در ديوار دو ايوان شمالي و جنوبي، نقشهايي از دختران گرجي و ارامنه کشيده شده که در زمان قاجار زير گچ پنهان شد. ايوان سوم، کوچکتر و بلندتر بوده و به «شاه نشين» شهرت دارد. مساحت آن، ۷ متر در ۵/۵ متر و سقف آن از آئينه‌هاي ريز ساخته شده است. در دو سوي شاه نشين کاخ و ايوان ورودي سالن اصلي، داخل آرايه هاي آيينه کاري مقرنس سقف، دو لوح در بخش شمال و جنوب با خط نسخ مشکي بر زمينه گل و بوته به خط «ملا محمد سعيد جيلاني» در سال ۱۱۱۹ نوشته شده است. تصويري از دوره جواني «ناصرالدين شاه قاجار» در سال ۱۲۷۶ هجري قمري، ترسيم شده توسط «محمد حسن افشار» در زير لنگه تاق شاه نشين ديده مي شد که اکنون برداشته شده است.
هر کدام از بيست ستون روي ايوان، تنه يک درخت چنار بوده که تخته رنگ شده اي بر روي آنها قرار گرفته و در گذشته، آئينه هاي رنگي نيز بر روي اين ستونها قرار داشته است. ستونها در حال حاضر آرايشي ندارند. در بخشهاي پاييني تالار، اتاقهاي اطراف ايوان، اتاقهاي کوچک اطراف تالار و اتاقهاي طبقه دوم نيز نقاشيهاي زيبايي وجود داشته که برخي دچار آسيبهاي غير قابل جبران شده‌اند.

ديوارهاي اين عمارت نيز با آيينه هاي قدي و شيشه هاي رنگي و نقاشيهايي دلفريب زينت داده شده بوده‌اند. همه درها و پنجره ها از خاتم ساخته شده و منبت کاري بود. درها در برخي موارد نقش و نگارهايي نيز داشت. درب قسمت طنابي، از سنگ مرمر ساخته شده و گچبري استادانه اي روي آن قرار گرفته است. سقف روي ايوان چهلستون و سقف آيينه کاري تالار اين بنا نيز از شگفتيهاي معماري ايراني اسلامي در عهد صفوي به حساب مي آيد. سقف بالاي ستونها خاتم کاري شده است. چوب بين دو طبقه از جنس کاج بوده و استحکام آن بس قابل توجه است. قطر اين چوبها يک متر و طول آنها ده متر است.
شاه نشين به تالار بزرگي متصل مي گردد که ۲۲ متر طول، ۱۱ متر عرض و ۱۲ متر بلندي دارد. درواقع، بخش اصلي عمارت، «تالار بزرگ» است. در اطراف اين تالار، جاي چندين قرقره باقيست و مي گويند در قديم، در ساعات قبل از ظهر پرده هايي به اين قرقره ها آويزان مي شده است. سه گنبد نقشدار زراندود در اين تالار وجود دارد. لچکهاي رنگارنگ آن نيز نظر بيننده را به خود جلب مي کند. چهار بخاري در اين تالار موجود است که در سال ۱۳۲۷ هجري شمسي، توسط «استاد حاجي اسماعيل گچبر» و «ميرزا علي» به سبک قديمي بازسازي گرديد. زماني که از در اصلي عمارت وارد تالار مي شويم، با شش نقاشي پرشکوه روي ديوارهاي تالار روبرو خواهيم شد. در اولين نقاشي از روبرو، جشن شاه عباس در زمان پذيرايي وي از «ولي محمد خان» شاه ترکستان ديده مي شود. در اين تابلو، بهترين تصوير از شاه عباس اول در کنار فرمانرواي ترکستان و همراهان آنها وجود دارد. سرداران بزرگ شاه عباس نيز در اين تصوير حضور دارند و نوازندگان نيز به نواختن و گرم کردن مجلس مشغولند. در کنار اين نقاشي، صحنه جنگ «شاه اسماعيل اول» با عثمانيان در «چالدران» ديده مي شود که پس از عهد صفويه در چهلستون نصب شده است. در کنار اين نقاشي، پذيرايي «شاه طهماسب اول» از همايون پادشاه هندوستان ديده مي شود. در مقابل اين سه نقاشي، سه تابلوي ديگر قرار گرفته که در صحنه اول، يکي از جنگهاي شاه عباس اول با ازبکان نشان داده شده است که به نظر «دکتر هنرفر»، «جنگ طاهر آباد» در مرو مي باشد. صحنه دوم، جنگ «نادرشاه» با «محمدشاه هندو« در نبرد «کرنال» است. اين تابلو نيز پس از عصر صفوي به بنا اضافه شده و آخرين تابلو، ميهماني «شاه عباس دوم» به افتخار «ندرمحمد خان» شاه ترکستان است. زير تابلوي نبرد نادرشاه با ناصرالدين محمدشاه گورکاني، نام نقاش، «آقا صادق» درج شده است.
در جنوب تالار آينه، اتاق بزرگي قرار دارد که چند تابلوي مينياتور در آن وجود دارد و در قسمتي از آن، پنجره اي با شيشه هاي رنگي بي شمار و گچ بري شده قرار گرفته که براي نگاهداري بهتر از بناي «درب امام» در اين بخش قرار داده شده است. اين پنجره ابتدا از گچ ساخته شده و سپس منافذ آن با شيشه هاي رنگي آراسته گرديده است. در مقابل اين پنجره در سمت شمال، اتاق ديگري قرار دارد که تابلوهاي زيبايي دارد و طلاکاري سقف آن از زير گچ خارج شده است. نقاشيهاي اتاق جنوبي طرف شاه نشين در سال ۱۳۳۱ از زير گچ خارج گرديد و بزم مفصلي را نشان مي دهد که شايد نشان دهنده عروسي «رضا قلي ميرزا» يا قصه «وامق و عذرا» باشد و در طاقچه بلند سمت راست، مجلس «يوسف و زليخا» و در روبرو، مجلس «خسرو وشيرين» نشان داده شده است. در اتاق شمالي که در سال ۱۳۳۴ از زيرگچ خارج شد، شاه عباس اول در کنار نهر آب همراه با شاهزادگان صفوي ديده مي شود. احتمالا اين تابلو به دست «رضا عباسي» کشيده شده است. تصوير شاه عباس اول با تاج مخصوص، توسط باستان شناسان ايتاليايي ترميم شد. در جرزهاي طرفين ورودي دو اتاق نيز سه تصوير زيبا از رضا عباسي ديده مي شود. «ميرزا عبدالله نقاش»، تصاوير دو اتاق دو سوي ايوان را ترميم نموده است.

دو کتيبه کاخ در بالاي ايوان قرار گرفته اند. در کتيبه زمان شاه عباس دوم، زمان ساخت بنا روي دوازده لوحه شش ضلعي به شکل شش بيت شعر با خط نستعليق سفيد روي زمينه صورتي نوشته شده است. مصراع آخر اين شعر که عبارت «مبارک ترين بناهاي دنيا» مي باشد، به حروف ابجد همان سال ۱۰۵۷ است. در کتيبه بزرگتر که در سال ۱۳۲۷ از زير گچ خارج شد، شاعري با نام «نجيب» به خط نستعليق سفيد بر زمينه آبي، سي بيت شعر سروده که «محمد صالح اصفهاني» آن را نگاشته است. هر مصراع شعر در لوحي کوچک شش ضلعي قرار گرفته است. کتيبه زمان شاه سلطان حسين به صورت گچبري روي زمينه آبي رنگ نگاشته شده است.
به تازگي، استخر ديگري در سمت شمال غربي عمارت چهل ستون از زير خاک خارج شده که به شناخت سيستم آب رساني اين باغ کمک نموده است. با بيرون آمدن اين استخر اين احتمال مطرح شد که آبرساني محوطه توسط هر دو استخر انجام مي شده است. به احتمال زياد، استخر شمال غربي ورودي آب بوده و استخري که از گذشته روبروي در عمارت واقع بوده استخر خروجي به حساب مي آمده است. به نظر مي‌رسد در کاخ چهل ستون از سيستم قرينه آبياري براي کنترل چرخش آب استفاده مي شده است.
اين عمارت باشکوه به شماره ۱۰۸ در فهرست آثار تاريخي ثبت شده است.

درباره ی S431D

همچنین ببینید

اوقات شرعی به افق ماکو

زمان اوقات شرعی به افق ماکو برای تاریخ امروز    

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *